Μια συζήτηση με την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κοινωνικής Εργασίας, Κωνσταντίνα Σκλάβου, για τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών.
Εκατόν πενήντα γυναίκες δολοφονήθηκαν λόγω του φύλου τους από το 2019 έως τα τέλη του 2025, σύμφωνα με τα στοιχεία που συγκεντρώνει το Ελληνικό Τμήμα του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τη Γυναικοκτονία. Το ελληνικό κράτος δεν ερευνά και δεν καταγράφει το φαινόμενο. Κι αν το ελληνικό κράτος, παρά τους τεράστιους αγώνες και τις πιέσεις των γυναικείων οργανώσεων, εξακολουθεί να αρνείται την καταγραφή του φαινομένου των γυναικοκτονιών, δεν χρειάζεται να σχολιάσουμε το τι (δεν) κάνει το ελληνικό κράτος για τα παιδιά που μένουν πίσω. Πόσα παιδιά άφησαν πίσω τους αυτές οι 150 γυναίκες; Πόσα δόθηκαν σε συγγενική αναδοχή και πόσα κατέληξαν σε ίδρυμα; Πόσα παιδιά μετά την ορφάνια τους, βρέθηκαν αντιμέτωπα και με τον χωρισμό από τα αδέρφια τους; Αυτές είναι μερικές από τις ερωτήσεις που δεν βρίσκουν απάντηση. Και δεν βρίσκουν απάντηση γιατί το κράτος αρνείται την καταγραφή. Και για ότι δεν καταγράφεις, δεν έχεις και ευθύνη. Τα παιδιά των δολοφονημένων γυναικών είναι τα αόρατα θύματα. Και το κράτος βολεύεται με την αορατότητά τους. Τα παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα της αυτοσυνηγορίας. Εμείς όμως, τα ενήλικα άτομα που αρνούμαστε να βολευτούμε στη σιωπή και την αορατότητα που επιβάλλει η επίσημη πολιτεία, οφείλουμε να γίνουμε η φωνή τους. Στη συνέντευξη που δημοσιεύουμε με την Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Κοινωνικής Εργασίας, Κωνσταντίνα Σκλάβου, μιλάμε για αυτά τα παιδιά.
Συνέντευξη: Μαρινίκη Αλεβιζοπούλου
Κάμερα/Μοντάζ/Post production: Μαρία Σιδηροπούλου
Βοηθός μοντάζ: Σοφία Φαραντάτου
Παραγωγή: Αυγουστίνος Ζενάκος/The Manifold
Η ομάδα The Manifold υλοποιεί σειρά vidcast με θέμα την αντιμετώπιση από τις αρμόδιες αρχές όσων καταγγέλλουν ενδοοικογενειακή βία ή/και παιδική σεξουαλική κακοποίηση, με την υποστήριξη του Open Society Institute – Sofia και τη συγχρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο του Media Resilience project. Οι θέσεις και οι απόψεις που διατυπώνονται ανήκουν κατά περίπτωση στους δημιουργούς ή στα πρόσωπα από τα οποία λαμβάνονται συνεντεύξεις και δεν αντιπροσωπεύουν απαραίτητα εκείνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Ευρωπαϊκού Εκτελεστικού Οργανισμού Εκπαίδευσης και Πολιτισμού (EACEA) ή του Open Society Institute – Sofia (OSIS). Ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε ο EACEA ούτε το OSIS μπορούν να θεωρηθούν υπεύθυνα γι’ αυτές.
