Μελέτη του Keith Robert Head (LMSW, Master’s in Social Work [MSW], West Texas A&M University, USA; Master of Business Administration [MBA], Bottega University, USA) που δημοσιεύτηκε στο Integrated Journal for Research in Arts and Humanities, στις 12 Ιανουαρίου 2026, η οποία αναλύει το «Σύνδρομο γονικής αποξένωσης» και την επακόλουθη αναδιατύπωσή του ως «γονική αποξένωση» και εξετάζει τις επιπτώσεις του γεγονότος ότι έχουν κερδίσει έδαφος στα οικογενειακά δικαστήρια, παρά την επίμονη επιστημονική διαμάχη. Αυτή η ανασκόπηση συνθέτει peer reviewed έρευνες από τα πεδία της Ψυχολογίας, της Νομικής και των Οικογενειακών Μελετών από το 1985 έως το 2025 για να εξετάσει τα εμπειρικά θεμέλια και την επαγγελματική αποδοχή της «γονικής αποξένωσης». Η ανάλυση υποδηλώνει ότι η αρχική διατύπωση του Gardner και οι επακόλουθες μορφοποιήσεις της δεν πληρούν τις βασικές απαιτήσεις εγκυρότητας για τις ψυχολογικές κατασκευές και δεν υποστηρίζονται από έρευνα. Σημαντικοί ιατρικοί, ψυχιατρικοί και ψυχολογικοί επαγγελματικοί οργανισμοί έχουν απορρίψει την «γονική αποξένωση» ως θεμιτή έννοια. Τα εμπειρικά δεδομένα δείχνουν μια ανησυχητική συσχέτιση μεταξύ των ισχυρισμών για «γονική αποξένωση» και της τεκμηριωμένης ενδοοικογενειακής βίας, με τέτοιους ισχυρισμούς να λειτουργούν συχνά ως στρατηγικές δικαστικής διαμάχης που ανακατευθύνουν την προσοχή από τους ισχυρισμούς κακοποίησης. Όταν τα δικαστήρια αναγνωρίζουν τους ισχυρισμούς για «γονική αποξένωση», τα παιδιά αντιμετωπίζουν μετρήσιμες βλάβες, συμπεριλαμβανομένης της τοποθέτησης σε κακοποιητικούς γονείς και της υποβολής σε μη επικυρωμένες παρεμβάσεις επανένωσης. Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι οι ισχυρισμοί για «γονική αποξένωση» συχνά αντιπροσωπεύουν μια μορφή καταναγκαστικού ελέγχου μετά τον χωρισμό και απαιτούν αυξημένο δικαστικό σκεπτικισμό όταν τέτοιοι ισχυρισμοί προκύπτουν παράλληλα με ανησυχίες για την ασφάλεια των παιδιών.